خداع انثي ج الاخير

ظلت تنظر له بصمت تام ثم هدرت به بغضب قائله

ماجد :- انت واحد واطى وندل وجبان هربت علشان خايف على نفسك مش علشان تهرب من حبى هربت من غير ما تفكر فى ح.رق.ت قلب امك و ابوك واختك عليك لما يعرفوا انك موت يااااااه قد ايه كنت غبيه ومخدوعه فيك وكمان فى الاخر جايب اللوم عليا ازاى مكنتش شايفاك على حقيقتك

ثم هدأت قليلا وقالت بصوت مختنق

-عموما أنا خلاص عرفتك على حقيقتك ومن النهارده مش عايزه اشوف وشك تانى بس قبل كل ده تيجى معايا وتقول الحقيقى خرج رائد من المكان اللى هو فيه ده

نظر لها نظره مطوله ثم قال بأسف

ماجد :- أنا اسف يا رقيه مكانش فى ايدى حاجه كنت ضعيف جدا أضعف من أن احميكى من ظلم مدحت وقتها

-واسف تانى ليكى دلوقتى علشان مش هساعدك تخرجى رائد من السجن

نظرت له بأستغراب وقالت

رقيه :- ليه بقى ؟!

رد عليها بنبره مختنقه وقال

ماجد :- علشان بحبك ، ومش هكرر غلطى تانى وهحارب علشان اكسب حبك واول خطوه فى الحرب ان ابعد رائد عنك

نظرت له بصدمه وقالت

رقيه :- أنت اتجننت يا ماجد ايه الكلام اللى انت بتقوله ده ، ايه ناوى تتخلى عن صديق عمرك هو كمان زى ما اتخليت عنى

امسك يدها بحب وقال بترجى

ماجد :- علشان خاطر حبك مستعد اتخلى عن الدنيا كلها ارجوكى سامحينى وادينى فرصه واحده اثبتلك حبى ليكى

صرت على أسنانها بغضب وقالت بنفاذ صبر

رقيه :- ماجد متخلنيش أفقد اعصابى عليك انت عارف ومتأكد أن انا عمرى ما هحبك وهفضل لاخر يوم فى عمرى احب رائد بلاش جنان وتعالى معايا نخرج رائد من السجن انت وأسر بس اللى تعرفوا الحقيقه ولو مش ناوى تيجى معايا هروح استنى أسر قصاد المكان اللى بيسهر فيه وهخليه يقول الحقيقه بأى طريقه

ابتسم لها بتهكم وقال

ماجد :- مش لو قدرتى توصلى ليه أسر خلاص ربنا تاب عليه واخد جزائه ومبقاش يروح الاماكن دى

حاولة تهدأ بقدر المستطاع وقالت

رقيه :- بلاش تستفزنى اكتر من كده يا ماجد يا تيجى معايا وتقول الحقيقه يا تقولى عنوان أسر وانا هروح ليه وأقنعه يجى معايا

امسك يدها بقوه وهدر بها بغضب وقال

ماجد :- انتى ليه مش قادره تقدرى حبى ليكى أنا بموت بسببك وانتى كل همك ازاى تخرجى رائد بقولك أنا بحبك بحبك يا رقيه

دفعته بقوه ونهضت من على المقعد وبصقت على وجه بغضب شديد قائله

رقيه :- انت بجد طلعت حيوان وقذر أنا ازاى كنت مخدوعه فيك كل ده بكرهك بكرهك يا ماجد