رانيا ج الاخير

صاح بها سالم قائلاً : ملكيش صالح وعرفينى انتى بتعملى أيه هنا ؟

ردت الممرضه قائله بخوف : أنا ممرضه فى دار المسنين ، وأنا اللى متابعه للست غاليه أم مدام ورد

صاحت بها ورد رغم تعبها الشديد : متقوليش أمى ، دى مش أمى مستحيل تكون أم أبدا

حاول سالم تهدئتها حتى يعرف ما تريد لكنها صاحت به قائله بإصرار : لأ سيبنى عشان أعرفها الست اللى بتقول عليها أمى

الست اللى هربت مع واحد وهى متجوزه وعاشت معاه فى الحرام وهى سايبه ولادها فى ومتلفتتش ليهم

الست اللى مشت وماسبتش لولدها غير العار اللى فضل ملاحقهم وكان السبب فى مو*ت ابنها

وجايه دلوقت تسأل عن ولادها ؟

دا ايه البجاحه دى ؟

قاطعها سالم قائلاً وهو ينظر إلى الممرضه عندما وجدها واقفه تعاتب نفسها على تدخلها فى هذا الأمر : طيب ممكن تعرفينا انتى جايه ليه دلوقت ؟

ردت الفتاه بأسلوب حذر : أنا أسفه لأنى اتدخلت فى الموضوع ده بس والله هى إللى طلبت منى ادخل واطلب من مراتك أنها تروح تشوفها فى الدار قبل ما تم*وت

قامت ورد وهى تتحامل على نفسها كى تواجه تلك الفتاه التي تطلب منها زيارتها : انتى عارفه الست اللى بتتكلمى عنها دى ؟ عارفاها عملت أيه ؟

عملت اللى لا يمكن أى واحده محترمه وعارفه ربنا وبتخاف على ولادها تعمله

هربت مع صاحب جوزها وفضلته على جوزها اللى مشافتش منه غير كل خير

الراجل اللي واقف معاها ومبخلش عليها بحاجه الراجل اللى كان خيره عليها وعلى اللى هربت معاه والآخر طعنوه فى ضهره ومشت مبصتش وراها تشوف حتى عيالها ، والاخر تقولى أمى مستحيل تكون أم أبدا

وضع سالم رأسها على صدره تبكى عليه بألم شديد عندما جذبها داخل أحضانه

فقالت الفتاه بحزن عميق : صدقينى أنا قولتلها نفس الكلام بس هىّ مصره إنها تشوفك

بعد مجتلها جالطه وحجزوها فى دار المسنين

ثم قامت بأخراج ورقه من حقيبتها وناولتها لسالم قائله : خالى العنوان معاكم احتياطى

أخذت ورد الورقه من يد سالم والقتها بعنف على الارض وقامت بوضع قدمها عليها وقالت : روحى قوللها إنى عملت كده وقوللها كمان إنى ميشرفنيش إن يكون لىّ أن زيها

أنا أمى اللى كبرتنى ربتنى أحسن تربيه ، مش زيها هى ، وقولها إن اللى حصل ده قليل عليها ولسه هيجرالها كتير

أخفضت الفتاه عينيها بحزن شديد وقالت بآسف : أنا أسفه ياجماعه والله انا مجرد مرسال مش أكتر وأنا اوعدك أنى هحاول اتكلم معاها وخليها تنسى خالص إنها تشوفك ، بعد إذنك