الروايه ج الاخير

يوسف كنت عاوز اتطمن على طنط نهى و ابنها

شمس امجد قاللى ان نهى سميته سالم و لو عاوز تروح مش هقدر امنعك عن اخوك

يوسف بابتسامة باس شمس من راسها و قال لها ربنا يخليكى لينا انا هطلع اغير هدومى و هروحلهم على طول

شمس ماشى يا حبيبى .. روح

يوسف طلع على فوق راح على اوضته و غير هدومه و قبل ما ينزل قرر انه يعدى على لولى فخبط عليها و دخل لها .. لقاها قاعدة بتقرأ قرآن و هى مڼهارة من العياط فقعد جنبها و ضمھا فى حضنه و باس راسها و قال لها حبيبتى انا خارج مش عاوزة منى حاجة

لولى و هى بتمسح وشها بايديها رايح فين

يوسف هروح اتطمن على سالم الصغير و مامته

و لما يوسف لقى علامات الاستغراب على وشها قال لها بشرح اصلى عرفت ان طنط نهى سمت البيبى سالم

لولى بغيرة انت بتقول لها طنط و هى اتجوزت بابى على مامى يا يوسف

يوسف هى دلوقتى مامة اخونا و بعدين احترامها واجب عشان خاطر بابا الله يرحمه المهم انتى محتاجة منى حاجة

لولى بتردد هو انا ينفع اجى معاك اشوف سالم الصغير

يوسف الا ينفع ينفع طبعا .. قومى اغسلى وشك ياللا و شوفى لو حابة تغيرى هدومك و انا هستناكى تحت

لولى ماشى .. مش هتأخر عليك

رشيد و امجد مشيوا من عند شمس و راحوا على النيابة قدموا بلاغ بان حاډثة سالم .. حاډثة مدبرة و سالم حكى للظابط اللى عصام قالهوله و عملوا محضر بالبلاغ و بعد كده خرجوا مع بعض وراحوا لوجيه

يوسف اخد لولى و راح المستشفى عند نهى اللى اول ما شافتهم اڼهارت من كتر العياط و هى ماده ايديها للولى عاوزة تحضنها لولى بصت بتردد ليوسف اللى شاورلها برأسه انها تقرب من نهى اللى اول ما لمستها شدتها على حضنها و ضمتها جامد و هى بتقول وسط عياطها قربى منى كمان يمكن اشم ريحته فيكى كان بيحبك اوى .. كان موجوع من زعلك منه كانت روحه فيكى يا لولى كانت روحه فيكم كلكم

لولى كانت جامدة فى حضڼ نهى و مش عارفة تتعاطف معاها و لقت نفسها بتقول لها بقسۏة و انتى اللى بعدتينا عن بعض

نهى جسمها اترعش من كلام لولى فخرجتها من حضنها و بصت فى عينيها و قالت لها باباكى عمره مابعد عنكم غير اما انتم اللى بعدتوه كان هيتجنن عليكم و عاوز يتطمن عليكم و يشوفكم باى شكل ماكانش متوقع ان ده هيبقى رد فعلكم ابدا لما تعرفوا بجوازنا

لولى باستنكار اومال كان متوقع ايه لما نعرف انه خان مامى و اتجوز عليها