الملاك العنيد الجزء الثالث

خرج من غرفتها وجد سارة امامه مازن تيتة عاوزاك

– خير

– مش عارفة بس هى قلقانة من ساعة حكاية امبارح

– طيب هنزل اشوفها عاوزة ايه واجهزى انتى وايلين نخرج شوية ضحكت بفرحة: بجد يامازن – ايه يابنتى نفسك تخرجى كده

-اه والله بس هتودينا فين

: ايه رايك نروح راس البر

– الله عليك ياحبيب والديك هو ده الكلام

– بقيتى بيئة اوى يا سارو

– بيئة بيئة بس نتفسح انا هروح اخلى ايلين تلبس بسرعة ونقضى اليوم كله بره

تركها ذاهبا إلى زينب فتح الباب مبتسما: صباح الفل يا زوزو

– صباح الخير ياحبيبى

-عاملة ايه النهاردة

– الحمدلله يامازن ……. عايزة اعرف ايه اللى حصل امبارح

هىسارة مش حكتلك

– حكتلى بس انا مش عارفة مين يقدر يدخل البيت ويعمل كده يتهجم على مراتك فى اوضتها وقبل كده يحط ورد جنبها على السرير مش شايف ان كده كتير

جلس امامها بحيرة : انا مش عارف ممكن يكون مين

– مش ممكن يكون من بره يا مازن ده عارفك كويس وعارف ايلين وحاططها فى دماغه وعارف بيعمل ايه

– وده اللى فكرت فيه بس مش عارف اشك فى مين فى اخويا ولا فى ابن عمى ولا حد من اصحابى اللى زى اخواتى

– لا اخوك ولا ابن عمك هيطمع فى مرات اخوه ……. شوف مين كارهك اوى كده وطمعان فى اللى فى ايدك شوف مين راح لايلين وقالها انك مع نيرمين فى الاوضة بتاعتك نظر إليها بحيرة قائلا: تقصدى ايه ايلين جت بالصدفة

هزت راسها نافية بثقة: لا جتلك بعد ما حد قالها انك مع نيرمين فى الاوضة

– مين قالك الكلام ده ايلين

– مش مهم مين قالى المهم اسالها وانت تعرف

………………………………………………………….

جلسف ى سيارته يق*تله التفكير فيما قالته زينب فمن يمكن ان يكون خائن له من يفعل به ذلك قاطعه صوت باب السيارة الخلفى وسارة تفتحه لتركب فتحت ايلين الباب الامامى وركبت بجواره ايه اللى اخركم كده

– يعنى على بال ما لبسنا مالك يا مازن

– مفيش ياحبيبتى انا بخير

– مش باين فى حاجة مضيقاك

– لا ابدا عادى نمشى بقى عشان منتاخرش وصلوا إلى مدينة رأس البر وبدوا جولاتهم

من الجلوس على شاطئ البحرالذى امتلأ بالمصطفين فى مثل هذا التوقيت من العام اتجهت طفلة صغيرة لايلين واشارت لهابطائرة ورقية صغيرة طالبة منها ان تساعدها فى رفعها للسماء سعدت بها ووقفت بجوارها سعيدة كانها طفلة مثلها تشتاق روحها للبراءة تشتاق لحياتها السابقة تشتاق لمن تضمها إلى صدرها اشتاقت لامها التى تركتها وحيدة بين ضلوع الالم وقسوة الحياة وماالاشتياق إلا تمنى الغائب عن العين ولكنه يسكن الروح