ساره بكرى الاخير

مريم كانت واقفة بتسمعهم وحست بفرحة لما أدهم دافع عنها بس برضوا أضايقت لانه مش هيطلقها ، أدهم طلع أوضته لقاها نايمة على السرير وأول ما دخل عملت نفسها نايمة ، نام جنبها

مريم : ينهار ابوك اسود .. ده انت ليلتك سودة عاوز تنام جنبي ؟؟ انت أتجننت

أدهم : ايه انا عملتلك حاجة .. ده سريرى عاوزة تنامى جنبي انتى حرة مش عاوزة تنامى … نامى عالأرض

مريم : أحسن برضوا

نزلت تنام عالأرض وهو باصص عليها .

أدهم : عارفة بيقولوا البيت ده ماتت واحدة مقتوله

مريم : بجد

أدهم: ايوة بعد ما ق.تلوها دفــ,,ـــــنوها فى نفس المكان اللى انتي نايمة عليه ده … ايوة مالك هو ده بالظبط اللى بتبصى عليه

مريم نطت جنبه عالسرير وكلبشت فيه بخوف .

أدهم : مالك بس مش مينفعش تنامى جنبي وليلتى سودة والكلام ده

مريم : أ.. انت جوزى وعادى انام جنبك وبعدين افتكر انك سيبتلى حرية الأختيار

أدهم بيبص لوشها وأخد نفس عميق : حلوة الكلمة دى منك .. جوزى عشان كده هسيبك تنامى هنا

مريم نامت وماسكة دراعه بخوف وهو مصدق نامت ح.ضنها ليه .

تانى يوم محمد جاب على البيت وسارة حبيسة الغرفة بتدور على أى وسيلة تكلم الشرطة او رئيس المخابرات ، لحد ما دخل محمد الأوضة وقالها بقرف :
انتى قومى ألبسي وأنزلي تحت .. أدهم عاوزك

سارة : بقا كده يا محمد انا تعمل فيا كده تسيبنى للى مبيرحمش أدهم .. ياترا هيعمل فى أختك أيه .. انت عارف انه مبيحبنيش فأكيد هيأذينى

محمد : حقه ميحبكيش لأنك متستاهليش حب يا يارا إنتى تستاهلى المــ,,ـــــوت .. حطيتى راسنا فى الأرض .. انا عملتلك ايه قصرت معاكى فى أيه كل اللى عملتوا انى دلعتك بزيادة

أدهم دخل : مفيش داعى للكلام ده والندم انا هصلح كل حاجة لأجل انك أختى وبس .. على وافق يتجوزك راجل محترم .. هتتجوزيه عشان ندارى الفضيحة دى بس مش هتنولى مرادك وتكملى معاه عارف انك فرحانة .. بس هو كرهك وانا مقبلش يكمل مع واحدة زيك .

سارة ببكاء : لاء يا أدهم عشان خاطرى مش عاوزة أتجوز …

أدهم ض.ربها بالقلم : طبعا لسة بتحبي الكلب ده .. هق.تلهولك يا يارا هق.تله .

…….
الفرح قام فى البلد كلها وجوا الكل كان حاضر، حتى صفية ورغدة .

رغدة : جيبتى اللى قولتلك عليه معانا

صفية : طبعا بس ناوية على ايه يبنتى

رغدة : ناوية أخلى أدهم يسيبها ويكرهها .. هيطلقها الليلة ويرميها فى الشارع