خالد ج الاخير

عزه: الخبره يابنتى اى حاجه بتيجى بالخبره.

فرح: اقولك حاجه انا بعرف اطبخ حلو سيبينى النهارده انا اطبخ.

عزه: وخالد رايه ايه فى طبيخك.

فرح: الشهر اللى قعدناه سوى كان بيجيب اكل من بره وبيجيب ست تنضف البيت كان عاوزانى ابقى متفرغه ليه بس كنت بحضر حاجات خفيفه فطار عشا معلبات يعنى كان عاوزنى احمل بسرعه الظاهر ماكنش طايقنى.

عزه: مش عاوزاكى تزعلى منه عشان خاطرى وبكره الزمن يداوى اللى حصل.

فرح: ممكن مانتكلمش فى الموضوع ده انتوا بعيد عن اى حاجه بينى وبين خالد وصدقينى هايجى يوم وهاتعرفوا كل حاجه.

عزه: احكى يابنتى فضفضى.

فرح: هاعرفك بس لما اقرر هاعمل ايه انا وخالد ساعتها هو وانتوا هاتعرفوا كل حاجه بس اللى بأكده ليكى انى والله مظلومه وحبيبت ابنك بجد.

عزه: على فكره هو كمان بيحبك مابيجيش كده فى وسط اليوم زى ماجه امبارح وداخل عينه بتدور عليكى.

هنا دق جرس الباب كانت عليه هى القادمه.

عليه: ازيك ياعزه عامله ايه يااختى.

عزه: تعالى ياعليه مااحنا كنا سوا فى السوق من يومين لحقت اوحشك.

هنا لمحت عليه فرح: ازيك يابنتى انتى مين.

عزه: دى فرح يعنى مى ماحكتش ليكى.

عليه: اه انتى بقى فرح ازيك يابنتى وازى حملك ربنا يقومك بالسلامه ونفرح كلنا بالنونو.

عزه: يارب ياعليه يارب.

عليه: اعملى لنا كوبيتين شاى ياعزه الا الواحد مصدع ياختى.

عزه: من عينيا ياقلب اختك.

ذهبت عزه لتحضير الشاى وجلست عليه بجوار فرح.

عزه: انتى عسل يافرح ماشاء الله زي مامى وصفتك ماتعرفيش مى فرحانه ازاى انك حامل.

فرح: فرحانه انى حامل.

عزه بخبث: طبعا مش هاتكون ام ابنك او بنتك ربنا يقومك بالسلامه.

فرح: ام ابنى ازاى وانا هاروح فين ياطنط.

عليه: ماانتوا الاتنين هاتربوه سوى زي ماخالد قال وخالد برده قال ممكن يسيب الطفل ده لمى وانتى تجيبى واحد تانى ليكى.

فرح: تانى ايه وتالت ايه ياست انتى وانا هاسيب لكم ابنى عادى كده ثم ان خالد يقول اللي هو عاوزه المهم انا عاوزه ايه.

عليه: بس خالد مافهمناش كده.

فرح: فهمكوا ايه ان شاء الله.

عليه: من غير زعل يابنتى انتى زي بنتى قال انك طماعه وممكن توافقى تسيبى العيل مقابل قرشين عشان كده عرفتك بكلامه دا لو عرف انى قلت لك هايقاطعنى ارجوكى يابنتى ماتعرفهوش اى حاجه وخلاص بنتى بقى ده قدرها انها ماتكونش ام وممكن خالد يسيبها ويفضل معاكى عشان هاتكونى ام ولاده.