رحيل 2
رحيل 2
رحيل بقلق : فى ايه ياجدى ,قلقتنى
صالح : مش طول عمرك بتسألينى ابوك مات ازاى ؟ وايه اللى حصل بالضبط ليلتها ؟
بلعت ريقها فى صعوبة وهى تقترب منه اكثر قائله اهتمام : ايوه ياجدى ,طول عمرى بسألك وانت بتقولى بس انه مات غدر
صالح بتأثر :بالضبط قت*لوه غدر,,, اللى حطيت ايدى فى ايده وسلمتك له هو ده اللى ق*تل ابوكى
شهقت من المفاجأة وهى تمسح دموعا انسابت على خدها قائله بصوت مخنوق
رحيل : جااااد
صالح بأسى : اه يابنتى هو …كان لسه عيل ابن عشر سنيين او اكتر بشوية لما ابوكى راح لهم عشان يقولهم ننسى القديم ونفتح صفحة جديدة ,,ساعتها حاولت امنعه وقلت له بلاش يا طه بس مسمعشى كلامى ,الله يرحمه كان طيب ,اطيب حد فى ولادى ,عشان كده كانت روحى متعلقه به رغم انه انه سابنا وسافر لمصر وعاش هناك واتجوز امك ونسينا ونسى عاداتنا ,,لما عمك ابو يونس اتق*تل لقيته راجع مقهور ,,قالى انه راجع يعيش معانا وانه هيبعت يجيب مراته بعد ماتولد تعيش هى كمان معانا وانه عاوز يرجع يعيش معانا بس من غير دم ولا تار
بكت رحيل اكثر وهى تستمع لحديث جدها ووصفه لابيها فاستطرد حديثه قائلا :
صالح : اقتنعت بكلامه خصوصا وانى وقتها خسرت اتنين من ولادى وقلت وماله نجرب ,قالى هيروح لهم بنفسه ويعرض عليهم الصلح ,,وسيبته يروح لهم ..فضلت استناه للصبح لحد لما جابوه وهو غرقان فى دمه بعد ما اسماعيل ما مسك جاد الس*ل*اح وقال له اقت*له وخد بتار ابوك ,,ض*ربه بالرصاص
شهقت اكثر من البكاء وهى تتخيل الموقف ,,فاكمل وهوينظر اليها والدموع تتلألأ فى عيناه قائلا بتأثر
صالح : لما جابولى ابوكى كان بيطلع فى الروح ,كل اللى قاله ,ابنى او بنتى ياابه امانه فى رقبتك
سدت اذنها بيدها كى لا تسمع اكثر وهى تبكى بحرقه ,اقترب منها جدها اكثر وهو يسندها كى تقوم قائلا لها بتحدى
صالح : قومى يارحيل ,,انا بقولك ده دلوقتى عشان تعرفى عدوك مين ؟ انا عاوزك قوية ,,عاوزك تقفى له ,,انا بقولك عشان تعرفى انا ليه بكرهه كل الكره ده وعشان انتى كمان تعرفى ان الراجل اللى هتعاشريه وهتبقى انتى وهو تحت سقف بيت واحد هو اللى حرمك من ابوكى
خدى البرشام ده
نظرت ليده التى تمسك بدواء فهزت رأسها فى استفسار وهى فى حاله صدمة فاجابها قائلا
صالح : ده دوا منع للحمل ,,اكييد صعب اقولك امنعى نفسك عنه لانك حتى لو حاولتى هو مش هيقبلها لانه حيوان وجايز يق*تلك ,,بس على الاقل امنعى انك تشيلى ابن منه ,يشيل اسمه ويفضل رابط بينك وبينه طول العمر
