رنيم وخالد بقلم إيه عبد السلام

ايهاب : دا انا ايهاب ابقى سجلينى عندك بقى

ميرنا بدلع : حاضر يا مستر ايهاب

ايهاب بحمحمة : احم الميعاد الاسبوع الجاى ان شاء الله

ميرنا بتساؤل : ممكن اسأل حضرتك سؤال

ايهاب : اه طبعا اتفضلى

هو ميعاد الشغل ذات نفسه هيبقى يوم ايه

ايهاب : فى بداية الشهر الجاى

ميرنا فى نفسها : حلو احنا فى نص الشهر يعنى وقت كافى علشان اقنع خالد

ايهاب : روحتى فين

ميرنا بإبنتباه : ها لأ انا معاك ماروحتش فى حته حضرتك

ايهاب بضيق : مابلاش حضرتك دى قولى اسمى على طول

ميرنا بخبث مصطنعة التـ.ـو.تر و الاحراج : ها لأ طبعا مينفعش انت مديرى

ايهاب : بس صغير انا حاسس نفسى كبير اوى وانتى بتقوليهالى

ميرنا بخبث : اصل يعنى الناس فى الشركة لو سمعونى وانا بقول اسمك حاف كدا هيفتكروا ان فى حاجة بينا

ايهاب : محدش ليه دعوة بأى حاجة و كمان انا بأمرك بكدا مش انا مديرك نفذى اللى بقولك عليه

ميرنا : بس

ايهاب بمقاطعة : مافيش بس قولى اسمى يالا

ميرنا بتمثيل الخجل : ايهاب

ايهاب بإبتسامة : شوفتى الموضوع سهل ازاى

• عند خالد

دخل الشركة و هو حاسس انه نظره مزغلل و عنده صداع رهيب

طلب فنجان قهوة من منى و شربها بسرعة

خالد بإستغراب : هو انا ليه لما بشرب فنجان القهوة بتحسن اوى كدا .. غريبة فعلا

فضل يشتغل بتركيز لحد ما ميعاد الاجتماع جه

دخل مكان الاجتماع هو و شريكة و فضلوا مستنين منصور بيه

بعد شوية دخل واحد فى المقدمة باين عليه الهيبة و كبير فى السن ووراه حرس كتير جدا

محمود و خالد قاموا من مكانهم بسرعة و سلموا عليه

محمود بإحترام : اتفضل حضرتك

منصور بص عليهم و اعد

خالد بإحترام : تشرب ايه حضرتك

منصور برسمية : انا مش جاى اشرب انا جاى علشان نتفق

خالد سكت بإحراج و محمود قال : ايه الصفقة اللى حضرتك عايزنا معاك فيها

منصور : طبعا انتوا سامعين عنى كتير و عارفين ان انا كل فترة بحب اتعاقد مع الشباب اللى لسه بدأه جديد كنوع من انواع التشجيع ليهم

خالد بإحترام : حضرتك سمعتك سبقاك طبعا

منصور : انا سمعت عنكم و سألت عليكم و عرفت انكم بتبذلوا مجهود كبير علشان تكبروا الشركة و الحقيقة لو انا كنت سمعت كلام غير كدا كنت شفت حد غيركم

محمود : صدقنى حضرتك احنا عُمرنا ما هنخذلك فى الشغل و هنعمل اكتر من اللى نقدر عليه كمان

منصور : كويس اسمعونى كويس و انا بشرح الصفقة