خالد ١

-بابا انت رجعت امته حمدلله على السلامه

نظر له السيد بعدم اهتمام

-الله يسلمك يافرح اتأخرتى كده ليه

ارتبكت فرح من سؤاله

-اصل الشوارع زحمه اوى ماانت عارف

-طيب اطلعى غيرى وانزلى عشان تتغدى انا خارج عاوزه حاجه

تنهدت فرح قائله

-متشكره اوى يابابا

صعدت فرح الى غرفتها تفكر فى حياتها الاسريه حتى والدها لم يعطى بالا ان يصافحها ويقبلها مثل باقى الاباء احيانا تشعر انها بحاجه الى عاطفه الى شخص يحضنها ويطمنئها يخبرها انه هنا موجود فى اى وقت تحتاجه ولكنها لاتلقى اى مشاعر من والديها كلاهما مشاعره جامده لايكترثون لها اطلاقا.

فى بيت فتحى الراوى وصل خالد الى منزله دخل ليطمئن على والده

-عامل ايه النهارده ياابو خالد

نظر له فتحى بتعب

-الحمدلله يابنى هى بس الكحه دى مش سايبانى

أمسك خالد يد والده وقبلها

-هاتبقى زى الفل ياحاج والله بس انت ماتجهدشى نفسك وتحافظ من البرد

نظر فتحى لابنه باشفاق على حاله

-معلش يابنى شيلتك هم فوق اللى عندك هاتفوق لايه ولا ايه

خالد بطريقه مرحه مع والده

-خالد انا ولاخوخه ياحاج انت مخلف رجاله ياحاج فتحى وانا من موقعى هذا بقولك حط فى بطنك بطيخه صيفى وراك رجاله تشيل

ضحك فتحى من طريقة ابنه المرحه معه

-ربنا يخليكوا ليا ويبارك لى فيكوا انتوا اللى انا طلعت بيه من الدنيا دى

فى منزل مى كانت مى فى غرفتها تفكر فى خالد مستشيطه غضبا منه كيف تصارحه بمشاعرها ويقابلها بهذا الرفض دخلت عليها والدتها(عليه)قائله

-مالك يامى من ساعة ماجينا من عند خالتك وانت مسهمه يابت

نظرت لها مى بتوتر

-هايكون يعنى مالى ياماما مانا كويسه اهو

غمزت لها والدتها بطرف عينها قائله

-على امك يابت انتى فاكره انى مش عارف اللى فيها