روايه جامده وجديده ج الاخير انا مش عايزك تزعلي

الداده خدتها فى حــ . ــضنها وطبطبت عليها وهى متاثره على حالتها وقالتلها:بوصى يابنتى..انا عارفه ان الكلام كان صعب عليكى وفوق طاقة اى انسان انه يتحمله..بس هرجع واقولك متسبيش حقك..جوزك حقك..لو سبتيه هى هتنجح فى اللى كانت عايزاه..وكمان لوسبتيه تخيلى حالته هتبقى عامله ازاى.

مريم ببكاء:بس انا مش عايزه ..ومش هقوله حاجه ..مش عايزه احمل خلاص.

الداده:طيب اهدى بس دلوقتى ونامى وانشاء الله هتتحل بس شيلى من دماغك حكاية انك تمشى وتسيبى جوزك دى..اتفقنا.

مريم هزت راسها وهى بتبكى.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

فى اليوم التالى..مع دقات ساعة المغارب.

خرج فارس من المستشفى برفقة اصدقائه..بس هو لسا دراعه متجبس ف طلب من طارق يوديه النادى يقابل يارا..وراح فعلا هناك وطارق سابهم وقعد فى ترابيزه تانيه.

يارا:حمدلله على سلامتك.

فارس بحب:الله يسلمك..وحشتينى.

يارا بكسوف:وانت كمان..بس انت ليه خلينا نتقابل فى النادى..انا كرهته من ساعة حـ .ــادثتك.

فارس:لا كده انا هزعل منك.

يارا:ليه؟؟

فارس:لان ده اول مكان اتقبلنا فيه انتى ناسيه.

يارا بابتسامه:ياريت متفكرنيش..لانى اليوم ده انا كنت مش طايقاك كنت غلس اوى..هو انا هنسى لما قولتلى انتى عميا.

فارس:ههههههههههههههه يااااه لسه شايلاهالى ده انتى قلبك اسود اوى.

يارا:طيب م علينا..انت هتيجى تخطبنى امتى؟؟

فارس:انا كل يوم بفكر هاجى اخطبك ازاى..بس خايف ليكون اخوكى لسا فاكرنى.

يارا:هو انت قابلته لما سـ,ـرقت الفلوس؟؟

فارس:اه..بس كنت مغير شكلى شويه..بس خايف بقى ليكون اخوكى عنده دقت ملاحظه ويكشفنى.

يارا:لا متخافش وبعدين انا هتجوزك يعنى هتجوزك..انت فاهم.

فارس:لا يايارا عيب متقوليش كده تانى..انا مرضاش انك تخرجى عن طوع اهلك وتخساريهم بسببى.

يارا بنفاذ صبر:حيرتنى معاك..شويه تقولى كده وشويه تقولى هتجوزك..انت بتلعب بيا كده يافارس.

فارس:انتى فكرانى كده..انا م قولتش انى هاسيبك انا قولت نتجوز برضا اهلك.

يارا:طيب لو م وافقوش يافارس هتعمل ايه؟؟

فارس:صدقينى هعمل المستحيل وهتكونى ليا ومراتى فى الاخر وقدام الناس كلها..ثقى فيا يايارا ومتقلقيش.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………

اما فى القصر عند مريم.