روايه جامده وجديده ج الاخير انا مش عايزك تزعلي

باسل بغضــ . ــب وانفاسه متسرعه:انتى كدابه انا مراتى عايشه..انتى اصلا عرفتى منين انها مراتى..وانت ياحضرة الضابط عرفت منين انها مراتى.

ساميه:هى يابنى..هى اللى قالتلى انها اسمها مريم..ولما حضرة الضابط جه الصبح قلتله على المعلومات اللى اعرفها عنها اسمها وسنها قالى ان فيه واحده مفقوده بنفس الاوصاف ف بلغك اهو واديك هنا.

باسل بلع ريقه بصعوبه وسابهم ومشى وهو مش شايف قدامه وحاول يكدب اللى سمعه ويحاول يصدق انه حلم كابــ . ــوس.

حبيبتى ؟ أين ؟ هى ؟ !

ليس هنا إلا أنا ! !

لكننى أحسها

تملأ عينى سنــا

وينبض القلب بهــا

حبًا ، ويأساً ، ومنى ! !

****

يالهفتى من خاطر

أسود مجــ . ــنون الخطى

ينسلل فى جوارحى

لصا على روحى سطا

****

جردنى من هدأتى

وشدنى إلى الجنون

حبيبتى ؟ ! أين ؟

ألا جواب لى

إلا الظنون ؟ !

ووصل القصر دخل ف جرى عليه جلال ويارا ويارا كانت بتعيط اما ناهد كانت قاعده مبتسمه.

جلال وهو بيبص ل باسل بحنان واشفاق وقاله:باسل ياحبيبى انت عرفت؟؟البقاء لله ياحبيبى ده نصيب.

باسل بضحك هستيرى: ههههههههه هههههههههههه عرفت ايه يابابا..انت هتعمل زيهم هههههههههههههههههههه ده كدب طبعا ههههههههههههههههههه يعنى معقول يحصل مش ممكن طبعا.

يارا زادت فى البكاء لما شافت حالته كده.

باسل بغضــ . ــب:انتى بتعيطى ليه؟؟قولتلكو م فيش حاجه..انا عارف روما راجعه هى مش هتقدر تبعد عنى اكتر من كده.

يارا عيطت اكتر…باسل ضــ . ـربها بالقلم وقالها:قولتلك اخرسى..انتى ايه م بتفهميش.

ناهد قامت وقالتله بغضــ . ــب:انت ياولد..مالك فى ايه هى عملتلك ايه عشان تضــ . ـربها..ايه مش عايز تصدق ان مراتك ماتت ولا انت اتجننت ولاايه.

باسل:اسكتى ياماما.

ناهد:لا مش هسكت فوق بقى مراتك ماتت.

باسل حط ايده على ودنه وقالها ودمع وقالها:اسكتى ياماما.

ناهد باصرار:ماتت ماتت..مراتك ماتت.

باسل بصراخ:اسكتى يامامااااا.

يارا جريت عليه وخدته فى حــ . ــضنها وهو انهار فى البكاء وعرف بس دلوقتى انها..ماتت.

باسل بص ل يارا وقالها:روما ماتت يايارا..خلاص يعنى ماتت..لالا مش ممكن مش ممكن دى تكون النهايه.

يارا ببكاء:اهدا ياباسل..متعذبهاش ب اللى بتعمله ده كده هى هتزعل منك.

باسل:لا هى مامتتش انا عارف..هى زعلانه منى اه..انا عايز روما هاتيهالى يايارا هتولى روما..انتى فين يارومااااااا.