روايه جامده وجديده ج الاخير انا مش عايزك تزعلي

باسل:كبرت وبقت جميله عشان خدت اسمك.

وهنا سمعت صوت قطه جاى من تحت رجليها ف بصت للقطه وكانت شكلها رائع شيراز ابيض صغيره اوى وعينها زرقاء..ف مدت ايدها وشالتها من الارض.

مريم:الله..جت منين القطه الجميله دى.

باسل:ابعدى عنها ياروما نزليها ل تكون مش نضيفه.

مريم:حرام عليك م هى جميله خالص اهيه.

باسل:جميله خالص..طب بوصى هاتىها عشان اطلعها بره القصر لحسن لو الكلاب طلعت وشافوها هايفتكو بها انا مش عارف اساسا هى دخلت القصر ازاى!!

مريم:ايوه عندك حق طلعها لحسن ممكن ياكلوها..ولو انى حبتها خالص.

باسل مسك القطه وطلعها من القصر ورجع ل مريم لقاها بتقاوم النعاس وبتفرق فى عيونها.

باسل:روما ..عايزه تنامى ياحبيبتى؟؟

مريم:بصراحه اه.

باسل:طب تعالى نطلع.

مريم:اه هنطلع بس انت هتروح الاوضه التانيه وانا هروح اوضتنا.

باسل:ليه بس ياروما..ليه انتى عارفه احنا بعدنا عن بعض اد ايه..من ساعة م اتجوزت البتاعه اللى فوق دى.

مريم:معلش ياباسل..يعنى هنروح من بعض فين م انا معاك اهو رهن اشارتك فى اى وقت.

باسل بعتاب:مش باين.

مريم:ههههههههههههههههه انت قلبك اسود اوى.

باسل:بوصى..انا هسمع كلامك وهتنيل انام عند نيهال دى النهارده..بس بكره هاجيلك ومش هسمح باى اعذار كفايه عليكى كده انا مش هصبر عليكى اكتر من كده.

مريم:هههههههههههههه ماشى.

باسل بابتسامه:طيب يلا نطلع.

وطلعو ووصلو للطابق العلوى..وكل واحد مشى عكس اتجاه التانى..ودخلت مريم الاوضه ولسه هتروح السرير..الباب خبط..مريم ابتسمت لانها عارفه انه هو اللى بيخبط.

مريم وهى رايحه تفتح:انت مش ممكن انا مش قولتلك م تجيش ههههههههه.

وفتحت لقيت الداده.

ياترى ايه اللى هيحصل؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!

.

البارت العشرون:

مريم فتحت الباب لقيت الداده.

مريم:نعم ياداده..جايه تسالينى على الغسيل تانى ههههههههههه.

الداده دخلت وقفلت الباب وراها ومريم مستغربه من تصرفاتها.

مريم:فى ايه ياداده؟؟

الداده:بوصى يابنتى والله لولا غلوتك عندى وانك اطيب واحده فى البيت ده انا عمرى م كنت فتحت بؤى وقولت حرف..بس انتى اتظلــ . ــمتى ظلــ . ــم كبير اوى ولازم تعرفى الحقيقه.

مريم:اتكلمى ياداده علطول فى ايه؟؟

الداده:انتى يابنتى زيك زى اى واحده ست .. تقدرى تخلفى.

مرم بابتسامه حزينه ساخره:ياريت..بس للاسف انا اتحرمت من النعمه دى.