عذراء صديقتي ٢ الاخير

الحلقة العاشرة
عاد عمر الى منزله وجد والديه وسجى فى انتظاره القى عليهم السلام وهم ان يصعد لغرفته استوقفه مدحت
همست له بثينة :بالراحة يا مدحت مش كده
مدحت:اسكتى انتى خالص
عمر:خير يا بابا
مدحت:هيجى منين الخير يا سى عمر
عمر:بابا انا تعبان وعايز انام لو فى حاجة اتفضل قول
مدحت:ايه مش عجبك كلامى ولا ايه ولا الست هانم لسه مسيطرة عليك
عمر بنفاذ صبر:يا بابا كده كفاية فى حاجة ولا اطلع
مدحت:انت مش بتكلم خطيبتك ليه
عمر:بكلمها فى حاجة تانية
مدحت:لا مش بتكلمها ولا روحت هناك من يوم الخطوبة مظبوط
عمر:اه مظبوط ومش هروح ومتحاولش انك تغصبنى على حاجة كفاية اللى انت عملته فيا
مدحت:ايه النغمة الجديدة دى يا استاذ عمر هو انت لسه على علاقة بالبت دى ……….انا سكت يوم الخطوبة لما جت كان ممكن اطردها وابهدلها اودام الناس كلها بس سكت عشان الموضوع يعدى على خير
عمربصرامة:لوكان ده حصل اقسملك بالله عمرك ماتكون هتشوف وشى تانى ابدا ……..كفاية اللى حصلها بسببى كمان عايز تهينها وتجر.حها ما كفاية بقى كفاية
دخل زياد وسمع صوتهم العالى :ايه يا جماعة فى ايه صوتكم عالى اوى
مدحت:تعالى شوف اخوك الكبير بيعلى صوته عليا عشان حتة بت زى دى
وقف زياد امامه:البنت دى عمر لو لف مش هيلاقى زيها ……واهى خلاص سابت الشركة كلها عشان حضرتك تستريح
مدحت:ماالك انت كمان……..ايه هى البت دى عاملكم عمل ولا ايه
عمر:ليه هو عشان انسانة محترمة وحبيتها تبقى عاملالى عمل لايا بابا ندى مش محتاجة لكل ده …ممكن ابقى اطلع ولا لسه محاضرة تانية
صعد هو وزياد الى غرفتهم متحدين مدحت والقى كل منهم بجسده على سريره شاردا تائها يفكر ويفكر ماذا سيحدث بعد ذلك

هانحن هنا فى اى احدى مدن الصعيد وبالتحديد فى قنا يجلس رجل فى العقد السادس من عمره على مائدة طعام وبجواره زوجته وابنتيه يتناولون طعام الافطار انه (همام المنشاوى) يدخل اليه ولده الاكبر (منصور)رجل فى اوائل العقد الرابع من عمره يجلس بجوار والده
منصور:صباح الخير يا بوى
همام:صباح الخير يا ولدى …. مد يدك وافطر معانا
منصور:سبجتك …..همس له بس عاوزك فى موضوع مهم جوى
همام:ايه عرفت حاجة جديدة
منصور:عرفت كل خير يا بوى
همام:طيب انى كده الحمد لله …….الشاى يا حجة جوه ………ورايا يا منصور
زوجته فردوس:حاضر يا حج ….جومى يا فاطمة علقى على الشاى
فاطمة:حاضر يا اماه
عائشة الاخت الصغرى:هو فى ايه يا اما اخوى منصور عايز ابوى فى ايه
فردوس:يابت انتى بطلى تتحشرى احنا مالنا جومى جومى شيلى الوكل
دخل همام ومعه منصور الى غرفة وجلسوا سويا
همام:خير يا منصور …عرفت حاجة
منصور:طبعا يا بوى …ولاد عمى مراد عايشين فى مصر مش اسكندرية يا بوى
همام:واحنا طول السنين دى عم ندور فى اسكندرية
منصور:بس هيروحوا منى فين …….هجبهم يعنى هجبهم
همام:منصور مش عايزين مشاكل يا ولدى مع عمك عبد القادر……..لو عرف ان احنا عرفنا مكانهم ومعرفش هيجوم الدنيا ومش هتجعد انت عارف بجاله عمره عم بيدور عليهم عشان ميراثهم
منصوربغضب:ميراث ايه يا بوى ده حجنا احنا مش هما زمان سابوها يبجى ملهمش حاجة عندينا
همام:يا ريت يا ولدى بس عمك بجى …….لو عرف باللى حوصل زمان مش بعيد يجتلنى
منصور:ايه يا بوى يجتلك …كيف عشان مين عشان دول …..ثم مين اللى ممكن يجوله
همام:هيكون مين الا نادية مرت عمك
منصور:هتخاف على ولادها من الجتل ولا ايه
همام:يا ولدى اناعمرى راح وانا عم بجدب على عمك واجوله دى راحت اتجوزت وخرجت بره مصر بولادها لما يعرف انى كدبت عليه ……مش بعيد يجاطعنى عمرى كله
منصور:متخافش يا بوى …….وجت ساعتها انا ليا تصريف تانى
همام:بس جولى كيفهم عيال عمك
منصور:اللى عرفته ان الكبيرة ندى بتشتغل فى شركة كبيرة بتاعت ملابس
همام:بتعمل ايه يعنى خياطة
منصور:لا يا بوى خياطة ايه دى مصممة كبيرة جوى ……..بس معرفش كل حاجة عنيها كلها كام يوم واعرف عنها كل حاجة
والولدين فى الثانوية العامة اخر سنة وعنديهم امتحانات جريب انى مش هعمل حاجة لحد ما يخلصوا وساعتها اروحلهم واجبهم لحد هنا
همام:خد بالك يا ولدى ………اوعاك عمك يا خد خبر او حتى ولده عبد الرحمن ……انت عارف عبدالرحمن زى ابوه شديد جوى
منصور:على نفسه يا بوى مش عليا انى……….بكره هنشوف ايه اللى هيجرى