عذراء صديقتي ٢ الاخير

عاد الجميع الى غرفهم ونام الجميع الا اثنين لم ينال النوم منهم
ندى ظلت ساهرة لم تنم ليلها حتى قامت وارتدت ملابسها وخرجت الى البحر الذى كان مباشرة اما الشاليه ظلت امامه ترى امواجه المتلاطمة بهدوء وتنظر الى السماء وتبكى وتبكى
اما عمر هو ايضا لم ينم ولم تفارقه صورتها وهى تدخل مع عزت غيرة شديدة تملكت منه احس باختناق فقرر الخروج الى البحر…….خرج فوجد ان احدا يقف على البحر احس انها هى كلما اقترب يشعر بضربات قلبه تزداد حتى وقف خلفها
عمر:ندى
التفت اليه :عمر ايه اللى صحاك
عمر:ومين قالك انى نمت
وقف بجوارها ينظر الى البحر يشم الهواء الذى يتسلل الى صدره عله يزيح همه
عمر:مبسوطة يا ندى
ندى:الحمدلله وانت
نظر اليها:انا خلاص مفيش حاجة تفرحنى
ندى:ليه يا عمر انجى بتحبك ….ده مش هيخليك فرحان
عمر ابقى فرحان لو حبيبتى كانت معايا ……… لسه بتحبنى
ندى:عمراحنا مش خلصنا خلاص
عمر:لايا ندى مخلصناش …..انا لسه بحبك مش قادر افكر غير فيكى ……مش قادر
ندى:عمر قلتلك قبل كده انسانى فكر فى انجى ….شوفها كويس هتلاقيها بتحبك وبتخاف عليك
عمر:وانا بحب مين انا مش بحبها …..انا حاولت ومقدرتنش انتى وبس اللى مالكة عقلى وتفكيرى متعرفيش اد ايه اتضايقت لما شفتك مع عزت كان نفسى اقوم اضر,به واخدك منه وابعد بيكى عنهم كلهم
ندى:كفاية يا عمر …..عزت مجرد صاحب الشغل مش حاجة تانية
عمر:اه بس انا عارفه كويس وعارف الاعيبه وخايف عليكى منه
ندى:متخافش عليا …….عن اذنك
عمر :ندى استنى …….ندى انتى لسه بتحبينى
ندى:عمر كفاية كده
عمر:ردى عليا يا ندى لسه بتحبينى ولا نسيتى
نظرت اليه :لا يا عمر خلاص انا نسيت كل حاجة
همت ان ترحل صرخ بها:انتى كدابة يا ندى……..لسه بتحبينى انا عارف …..زى ماانا بحبك عايزة تهربى …….اهربى بس انا لسه جوه قلبك
جرت بعيدا وهى تبكى دخلت غرفتها واغلقت الباب وظلت تبكى بح.رقة استيقظت شيرين على صوتها وجدتها تجلس على الارض وتبكى
شيرين:ندا مالك فى ايه
القت نفسها بين احضانها:انا تعبانة اوى يا شيرين
شيرين:مالك بس ياحبيبتى …….انتى بتحبيه اوى كده
ندى:اه يا شيرين لسه بحبه ومش قادرة انساه مش قادرة
شيرين:وانا متاكدة ان هو كمان بيحبك انا متاكدة
ندى:بس مش من حقى ده حقها هى
رفعت راسها بيدها:ندى محدش عارف ايه اللى ممكن يجرى ……محدش عارف
دخل عمر غرفته وجد زياد يجلس على سريره
عمر:ايه منمتش ليه
زياد:انام ازاى بعد اللى شفته
عمر:شفت ايه
زياد:شفتك انت وندا وهى بتجرى وبتعيط
عمر:انا تعبت يا زياد تعبت والله
زياد:وانا هريحك
عمر/:تقصد ايه
زياد:عمر ابوك مفيش عليه فلوس لمكرم
صرخ به عمر:ايه بتقول ايه
زياد :ده اللى انا عرفته ……ابوك عمره ما استلف قرش من حد ولا عمره حط فلوس فى البورصة …..ابوك رصيده فى البنك
اقوى مليون مرة من مكرم
عمر:انت مين قالك
زياد:فاكر محمد عبدالله صاحبى اللى بيشتغل فى البنك كنت عنده واسترجيته يعرفنى كل حاجة وكان خايف عشان دى اسرار عملاء بس قدرت اعرف كل حاجة
صرخ عمر:طيب وعمل كده ليه ……ليه يحرمنى منها ليه ليه يعمل فيا كده استفاد ايه من ده كله
زياد:البحر يحب الزيادة …….ها هتعمل ايه
عمر:اما نرجع مصر هتعرف