روايه جامده وجديده 1

باسل بحزن:هعمل ايه يعنى ياماما..قدر الله وماشاء فعل..مافيش فى ايدى حاجه اعملها.

ناهد:لا ياحبيبى فيه طبعا.

باسل:فى ايه؟؟

ناهد:فى انك تطلقها بقى وتفوق لنفسك وتتجوز واحده من مستواك وتعيش معاها كويس وتجيب منها عيال.

باسل بانفعال:انتى بتقولى ايه؟؟انا اطلق مريم!!مستحيل.

ناهد بغضــ . ــب:يعنى ايه..انت عايز تمــ . ــوتنى متمسك بيها على ايه فى اكتر من انها م بتخلفش عشان تتمسك بيها بالشكل ده..باسل انت هطلقها يعنى هطلقها.

باسل:على جـ,ـثتى مش ممكن.

ناهد بزعيق:واضح ان البنت دى عصيتك عليا و بقت تمشيك على هواها وانت ماشى وراها زى الاعمى لحد م هضيع عمرك وحياتك كلها وفى الاخر هتندم ..بس انا مش هسمحلها ب كده انت فاهم.

باسل بصوت عالى:مامااا..دى مراتى وانا اللى مسمحلكيش او اسمح لاى حد ان كان يتكلم عليها بالعاطل نص كلمه.

ناهد:انت بتعصى امك عشان خاطر الجربوعه دى.

وهنا مريم كانت واقفه فوق قدام اوضتها وحطا ايدها على بؤها وكتما صوت بكاها بالعافيه وكانت سامعه الحوار من اوله.

وهنا يارا نزلت من الاوضه على صوتهم العالى وجلال خرج من اوضة المكتب برده لنفس السبب.

يارا بخضه:فى ايه ياماما؟؟ايه اللى حصل ياباسل؟؟

ناهد:تعالو انتو فين..تعالى ياحبيبتى شوفى اخوكى الدكتور ورجل الاعمال المحترم بيعمل فى نفسه وفى امه ايه عشان خاطر مراتو.

وانت ياجلال..تعالى شوف ابنك الوحيد اللى بتفتخر بيه قدام الناس..ابنك اللى هو المفروض سند ليك فى الحياه ووريثك بعد عمر طويل.

واللى المفروض يورث اسمك والجاه اللى عملته فى سنين حياتك اللى فاتت بعرقك وتعبك وكفاحك لاولاده بيعمل ايه.

طلع انانى لدرجة انه مش عايز يردلى انا وانت جميلنا عليه ويجبلنا حتة عيل منه عشان نفرح بيه ويشيل اسمه واسمك ياجلال وكل ده ليه.. عشان خاطر واحده جابهلنا من الشارع.

باسل بغضــ . ــب ونبره عاليه:مااااما..كفايه..انا م…

وهنا نزلت مريم وقربت عليهم وقطعت كلامه وقالت بدموع:استنى ياباسل…بوصى ياناهد هانم..انا عارفه كويس اوى انا فى نظرك عامله ازاى.

ناهد بصتلها باستحقار.

مريم:وعارفه كمان انا اد ايه تقيله عليكى ويمكن عليكو كلكو..وعارفه كمان انى من يوم م دخلت البيت ده والمشاكل فيه بتزيد مش بتقل بسببى..رغم انى مش بشارك اى حد اى حاجه فى البيت ده وبقضى ايامى كلها فى اوضتى وتقريبا محدش بيشوفنى عشان يحصل منى مشاكل.