انا وصديقتي والهوي

ادم:انا نازل يا هنود عايزة حاجة

هند:تؤ شكرا عايزة سلمتك

ادم:برده مش هتجيبى حضن لآبوه مهند

هند:الله ما طولك يا روح امشى ياض

ادم:بعد العمر ده كله وياض ماشى يا هند

هند:عمر ايه احنا لسه صغيرين على فكرة

ادم:ما هو واضح وبالنسبة للشعرتين البيض دول

هند*ضحكت*:فشر انت ال شعرك ابيض لكن انا لسه شباب

ادم*ضحك*:ماشى يا هند *وقبل ماينزل *:هند هو انتى مش هتجوزى؟

هند*استغربت من كلام ادم*:ايه ال انت بتقوله ده؟

ادم:هند انا عارف ان رغم ان مهند مش ابنك بتعتبريه ابنك وعارف انك عايشة فى البيت كأنه بيتك وهو فعلا بيتك بس برده انتى

هند*الدموع فعنيها*:ادم متكملش انا اة يمكن البيت مش بيتى بس لو نسيت ان انا ال مختارة كل حاجة فيه حتى اللوان الشقة والديكور يعنى لو فكرت شوية هتلقى انه بيتى وبالنسبة لمهند مسمحلكش انك تقول عليه مش ابنى لعلمك الام مش اسمها ام عشان مجرد انها حملت وخلفت الام هى البتربى وتكبر ودخل ابنها احسن كلية ويتجوز وتشوف احفادها وتشوفه ديما ناجح هى دى الام وربنا يقدرنى ويخلينى اعيش لحد اليوم ال اجوز فيه مهند واشوفه عريس انا حياتى كلها بقت لمهند مهند وبس فاهم يا ادم

ادم*ابتسم وقرب منها وباس رسها*:بجد مش عارف اقولك ايه انا لسانى عاجز على اى كلام ممكن اقولهولك بس مش هقولك غير ان ربنا ما يحرمنيش منك ابدا ابدا ابدا ونعيش سوى طول العمر ونكبر ابننا ونجوزه ونشوف احفادنا

هند*ابتسمت*:ياااااااارب يا ادم يارب

*ونزل ادم وراح شغله وعدت الساعات ورجع مهند من المدرسة *

مهند:ماما انا جيت

هند:نورت الدنيا كلها يا حبيب ماما ها احكيلى عملت ايه النهاردة

*مهند فضل قاعد معاها ويحكيلها ووشوية ورجع ادم من الشغل وفضلوا قاعدين سوى يتكلموا وهيهزره واتغدوا وبعد كدا قاعدوا يتفرجوا على التى فى وشوية ودخلت رنا*

رنا:هاى ازيكم

هند:تمام ازيك انتى يارنا

رنا:تمام الحمد لله

مهند:ازيك يا طنط رنا

رنا:تمام,’انا داخلة اغير هدومى ونبى يا دودو حضريلى الاكل عشان جعانة

هند:ماشى يا رنا

ادم:ماشى ايه ما تدخلى تحضريه لنفسك لعلمك هند صاحبة البيت مش خدامة

رنا:اووووووف وانا مقولتش انها خدامة انا بقول تحضرلى الغداء عشان تعبانة ومش هقدر احضره

ادم:ياسلام يا عنى هتقدرى تطفحيه بس

هند:ادم بلاش الكلام ده الولد واقف وكمان مفيش مشكلة انا هحضره عادى ما انا قاعدة من الصبح مبعملش حاجة