انا وصديقتي والهوي

ادم:ما هى موجودة يا حبيبى*وينده عليها* هند ياهند

رنا:متندهش عليها مشيت

ادم*مصدوم*:ايه مشيت يعنى ايه مشيت مين ال مشاها

رنا:انا

ادم:انتى وانتى تمشيها ليه اصلا

رنا:ده بيتى

ادم*يضحك بسخرية *:بيتك؟ده بيت هند

* ويدخل على الاوضة عشان يغير هدومه عشان يروح لهند ورنا تدخل وراه*

رنا:انت بتعمل ايه وايه بيت هند ده ده بيتى

ادم:بيتك بأمارة ايه انك سايباه بلسنين متعرفيش عنه حاجة ده انتى متعرفيش شكل الاوض اصلا انتى تخرسى خالص

رنا:لا مش هخرس *وتقرب من ادم*:ادم حبيبى تعالا ننسى كل الفات كله ونبدأ من جديد وانا اوعدك اوعدك انى مش هشتغل وهعيش طول عمرى معاك انت ومهند ابننا وبس

ادم:ياااااااااااااااااااااااه انتى لسه فاكرة مهند ابننا ,انتى مستحيل تكونى ام فى ام تعامل ابنها كدا وجاية بعد 6سنين تقولى هعيش معاك انت ومهند عارفة نفرض مثلا رغم ان ده مستحيل انى تقبلت ال انتى بتقوليه مهند عمره ما هينسى هند مهند عارف ومتأكد ان هند هى ال امه

رنا:كدب كدب انا امه انا امه وشهادة الميلاد تشهد على كدا

ادم:الامومة مش بشهادة الميلاد يا هانم الامومة بالرعاية والاهتمام والتربية حب الطفل لامه و انتى خسارة فيكى الكلام اصلا انا بتكلم معاكى ليه

رنا:انت لدرجة دى كرهنى انت عايز ايه من هند ما انت خدت منها ال انت عايزه مصمم ترجعلها ليه

ادم:خدت منها ال انا عايزه؟

رنا:انا جيت الصبح ودخلت الاوضة وشوفتكوه وانتم نايمين جمب بعض هند خاينة يا ادم افهم بقى

ادم*ضحك بسخرية*:هند خاينة ؟انتى بجد طلعتى مبتفهميش يا هانم هند عاشت معايا السنين دى كلها وهى محافظة على شرفها وصايناه وكانت كل يوم بتكبر فى نظرى اكتر واكتر واتأكدت ان اختيارى ليكى كان غلط انا اتقدمت لهند امبارح ورفضت عارفة رفضت ليه عشان متبقاش خاينة هند مش خاينة يارنا انتى الخاينة

رنا:انت اكيد بتكدب اكيد

ادم:والله تصدقى متصدقيش انتى حرة بس انا مش هقولك غير حاجة واحدة انتى طالق بالتلاتة

*ويسيبها ويخرج وقبل ما يخرج من الباب*

رنا:طلقتنى يا ادم والله ما هتشوف ابنك تانى ’بينى وبينك المحكمة

ادم:مستحيل المحكمة تحكملك عشان انتى مش امه ولا عمرك هتبقى امه هند هى ال امه وابننا انا وهند هيرجع لينا ولحضننا

*ويمشى ادم ويروح شقة مامت هند ويفضل يخبط وهند تقوم وتفتحلوه*