حوريه رابح

رواية حورية رابح الحلقة الرابعة
دخل رابح الجناح و معه أحد النساء لتحضر الد*خلة
حور و الست بتنيمها على السرير : انتو بتعملوا ايه ابعدييييييييييييييي عنيييييييييي
و فى لحظات كانت صرخات حور تملئ الجناح و خرجت السيدة محملة فى يديها منديل الش*ر*ف ملطخ بال*د*م
حور جوه ضمت رجلها و هى مش مستوعبة أن ازاى حصل فيها مثل ذلك العمل الو*حشى بس فى حاجة غريبة هى مش حاسة بأى حاجة و لا اى الم ليه زى ما كانت متوقعة ….هى صر*خت من الموقف
رابح : انتى هتمثلى عاد هو أنا جربتلك اصلا و بعدين انتى هتكدبى كدبة و تصدقيها و لا انتى لسه فاكرة نفسك بن*ت بن*وت بعد اللى حصل الصبح و عرفناه

رواية عربية

حور بدون فهم : حصل ايه الصبح و انت بتتكلم عن ايه و بعدين انا عذ*راء يا حيو*ان
رابح ضحك باستهزاء : عذ*راء ايه يا بت ده انتى مس*قطة الصبح
حور : مسقطة ايه يا مجنون أنت
رابح و هو يقترب منها لتصبح حور متمسكة بالملاية و لزقة فى ضهر السرير و بخوف من انفعاله و نظرات عينه الحادة
رابح : أنا مش بمد يدى على حريم بس شكلى هعملها لو طولتى لسانك تانى
حور : انت عملت فيا ايه
رابح ببرود : و لا حاجة شكيتك فى رجلك بده …..و طلع من كم عبائته شكاكة
حور : رابح انت مش را*جل
رابح و هو يكاد يق*تل تلك الفتاة فهى تخطت كل الحدود معه
رابح و هو ممسك بحجا*بها : أنا مش را*جل يا بنت **** انتى فى نظرك الرا*جل اللى عمل عملته و هرب
حور : ترضى تخلى على ذمتك واحدة مش عايزك ليه و عمل عملة ايه يا حيو*أن انت
رابح : توافقى اكشف عليكى
حور بارتباك : لااا طبعا مفيش حد يكشف عليا
رابح باستهزاء : كنت عارف على فكرة بس عادى اصلا متفرقليش أنا بس بنفذ كلمة ابوى…… أنا مليش فى الر*خيص شكلك من بره بنت ناس لكن معدنك فلصو و يمكن ارخص
حور : أنا مسمحلكش بكده انت متعرفش ايه حصل و حتى بابا مرضاش يسمعنى رغم انى أنا اللى مظلومة ق\طع صوت الموبيل بيرن

رابح : ردى
حور و هى الدموع فى عيونها و كأنها تريد أن تستغيث بيه

حور هزت راسها أنه بلاش
رابح مسك الموبيل و رد
مجهول : صورك على النت يا عروسة بعتلك اللينك ابقى شوفيه بقى
رابح فتح اللينك و هو مصدوم
حور بدموع : أنا و الله هفهمك
رابح : انتى ……

يتبع…

رواية حورية رابح الحلقة الخامسة
مجهول : صورك على النت يا عروسة بعتلك اللينك ابقى شوفيه بقى

رابح فتح اللينك و هو مصدوم

حور بدموع : أنا و الله هفهمك

رابح : انتى ار*خص واحدة أنا شوفتها في حياتى

حور : ارجوك سيبنى اروحله هو عمل كده علشان مسمعتش كلامه أنا هعرف اخليه يمسحهمرواية عربية

رابح : صحيح اقول ايه ما انتى مكنتيش بتشوفى فى البندر ر*جالة

حور : و الله يا رابح أنا غ*لط بس أنا اتظل*متى

رابح : اتظلمتى كيف عاد

حور : ارجوك مفيش وقت أنا عايزة امشى من هنا

رابح بهدوء : بصى يا حور أنا ممكن اقف جنبك حتى لو طايق اشوف خلقتك بس اعرف ايه جرى و انا اوعدك مين ما يكون هبجلك حقك منه و الصور دى فى لحظة همسحها

حور : أنا كان ليا زميل فى الجامعة كان طول الوقت بيضا*يقنى و فى يوم اعترض طريقى و خدرنى و اكتشفت أنه اخدنى و صورنى و انا مكنتش اعرف و بعدها بدأ يهدد*نى و يب*تز*نى حاولت كذا مرة اقول لبابا بس خوفت على هنا و لو حد عرف كده يأثر عليها

رابح : و ابن الك*لب ده وصل معاكى لحد ايه

حور بخجل : يعنى ايه

رابح : طلب يقبلك قبل أكده

حور : هو طلب بس أنا كنت برفض و بحاول اتحجج

رابح : اومال انتى كنتى حامل من مين

حور : و الله العظيم أنا مكنتش حامل

رابح : قولتلك هساعدك يا بنت الحلال بس بطل عاد تكد*بى و تخبى

حور : و الله دى الحقيقة

رابح سكت و ظن أنها مش عايزة تقول

رابح ابعتيلى رقم الز*بالة ده و انا هتصرف

انطلق رابح و قفل على حور الجناح

حور و كأنها تستلجئ بيه كطفلة : ارجوك متسبنيش هنا

رابح حس انها صعبانة عليه

رابح : متخافيش

حور : ارجوك لا أنا عايزة اجى معاك

رابح : البسى حاجة عليكى

و انطلقوا سوا فى الفجر

رابح عمل كام مكالمة و هو بي

و فات ساعة و هما فى الطريق جتله رسالة أنه اتحذف كل حاجة من على النت و على موبيل الشخص ده

حور : بجد اتمسحوا

رابح : أيوة اطمنى عاد

حور : طيب هنروح فين

رابح : هتعرفى

فات ساعة و وصلوا الشقة اللى ساكن فيها الشخص ده

حور : احنا بنعمل ايه هنا

رابح : انتى تقعدى هنا و متطلعيش واصل

حور : لاا بلاش ارجوك انت متعرفش

رابح : أنا وعدتك مش هسيب حقك مهما حصل

حور : أنا خايفة عليك بلاش خلاص كل حاجة اتمسحت

رابح طلع و قفل على حور و لكن حور فتحت العربية و طلعت وراه

كان طالع على السلم و لكن حور طلعت فى الاسانسير و طلعت قبله دون أن تعلم

المجهول فتح الباب اول ما لقه حور واقفة قدام الشقة فى نفس لحظة صعود رابح

المجهول جيه يقفل الباب و حور كانت بتحاول تفلت منه و تصرخ

مسك رابح الباب قبل ما يتقفل

حور : راااااابح

رابح جيه يشد حور أنصدم لما لف المجهول

رابح : اخووووووى ؟!!!!!!!

يتبع…

رواية حورية رابح الحلقة السادسة
حور : راااااابح
رابح جيه يشد حور أنصدم لما لف المجهول
رابح : اخووووووى ؟!!!!!!!
فهد : رابح انت بتعمل ايه هنا و البت دى تعرفك منين
رابح و هو الد*م يغلى عروقه دار الروايات و يضر*ب فهد ضر*بة تبرحه ارضا : أنا مش متصور انك وس* أكده يا ابن ابوى
حور بتجرى لتختبئ خلف رابح
فهد بكدب و ارتباك : انت مالك بدافع عليها كده ليه دى خطيبتى و انا بربيها يا رابح ملكش صالح عاد بيها
رابح و هو ممسكه من : انت عارف لو كان حد غير أنا كان زمانه د*فنه مطرحه انت ازاى تعمل فى بنت أكده لا و كمان دى بنت عمك يا غبى يعنى شر*فك

فهد : بنت عم مين يا رابح أزااااااااى
رابح : اقسم بالله يا فهد أنا كنت رايح ابلغ عنك
فهد : ملكش صالح عاد باللى بعمله يا رابح
رابح : عندك حق قاعدتك اهنه بوظتك يا فهد بس انت لازم ابوك يشوف حل فى دلع الماسخ فيك خلاك تتصرف و لا الحريم
اخد رابح حور و فهد و انطلقوا للصعيد
رابح : محدش يعرف غيرنا اللى هببته يا فهد لحد ما اشوف مع ابوك هنعملوا ايه
فهد كان ينظر لحور بوقا*حة و كانت حور قاعدة بتحاول متبينش انها خايفة
حور استأذنت رابح انها تقعد فى اى اوضة لوحدها لأنها مش متعودة تنام جنب حد اصلا
و لأن رابح حس انها فعلا مرهقة و كان يوم صعب وافق
دخلت حور الاوضة و هى مش مصدقة أن كل ده عدت بيه و قررت تاخد شاور و تنام و هى تخرج من الشاور و هى بالفوطة لتجد من يمسك بيها و يلف يده حوالين ج*سدها
فهد : هتكونى الليلة مل*كى يا حور و هخليى ابويا يكتب كتابنا
و فجاة …….

Stop
يا ترى ايه حصل و فهد ازاى يعمل كده فى مرات اخوه و هل يعرف اصلا أن حور اتجوزت رابح و الاهم رابح هيلحق حور و لا

يتبع…