لست فتاه ج الاخير

مايا ف بيت ايمان… ومعاها نسرين وابنها
“احلى حاجة عملتيها انك جيتى مع حماتك”
“اسكتى ده انا قعدت اقول لممدوح مامتك وخالتك هيتكسفوا يروحوا عند ماما لوحدهم لازم اكون معاهم…وقلت لحماتى انى عايزة اجى معاهم…وطبعا ممدوح عنده شغل ومش عايزنى اسيبه واسافر بس مامته اقنعته وسابنى اجى”
“كويس انك جيتى …عارفة يا نسرين…حاسة ان كل حاجة هتبتدى تتصلح”
نسرين وهى بتغير لابنها
“ازاى”
“بابا اللى طول عمرى محرومة منه جه يعيش معايا… الخو.ف اللى كنت فيه خلاص قدرت اتخلص منها… ثقة بابا فيا انه عايزنى اشتغل معاه ادتنى ثقة ف نفسى… واحلى حاجة هى ابنى اللى بيتكون جوايا”
“وفارس يا مايا؟”
“ماله فارس”
“مجبتيش سيرته مع انه اعتذ.رلك”
“واجيب سيرته ف ايه”
“مش ناوية تسامحيه زى ما سامحك”
“ربنا يسامحنا كلنا”
“يعنى ايه”
“يعنى خلاص اللى حصل حصل وانا مبقتش عايزة احب ولا اتحب ولا حاجة من دى”
“ليه…انتى محبتيش فارس؟”
“حبيته اوى يا نسرين…وعلشان حبيته كنت حاطة امل وراسمة ف خيالى صورة معينة ليه… تخيلت انى لما هحكيله هيطبطب عليا ويهون عليا اللى حصلى … اتفاجئت بواحد تانى معرفوش.. وَحش يا نسرين معرفوش… انا اخاف يتقفل علينا باب تانى ابدا…معنديش ثقة فيه خلاص واستحالة افكر ف رجوعى ليه”
“وابنكم”
“انا بقعد اقوله ابنى لوحدى والكلام ده بس انا اكيد مش هحرمه من ابنه ولا احرم ابنى منه…انا اتربيت مفارقة وعارفة كويس اوى الحرمان من الام او الاب بيعمل ايه”
“ربنا يهدى…هو صحيح هيخطب…ماما قالت عمو توفيق قال كده”
“عمو توفيق …طول عمرى عارفة ان شديد بس عمرى ماتخيلت انه قاسى كده… معرفش بيعاملنى كده ليه…كل ما يشوفنى يرمينى بكلام زى الز؟؟فت…وده سبب تانى يخلينى اخا؟؟ف واقول استحالة ارجع لفارس… اما حكاية يخطب ولا ميخطبش…هو حر بقى”
“شكلك زعلتى”
“سيبك من السيرة دى … كلميهم وشوفى عملوا ايه”
*********************

فى المستـ,ـشفى… خالة ممدوح على السرير
وايمان وحماة نسرين معاها ف الاوضة

بره الاوضة…قاعد فؤاد مع نادر “ابن الخالة”
“تعبناكم معانا النهاردة…متشكر اوى”
“لا متقولش كده يانادر احنا عيلة واحدة”

خرجت ايمان من الاوضة… وقعدت معاهم
فؤاد”ايه يالا؟؟”
ايمان”اه…وهاجى لهم الصبح ان شاءالله”
نادر”طيب اتفضلوا اوصلكم قبل ما اروح الاوتيل”
فؤاد”اه صحيح مكملناش كلامنا… انت تيجى تتعشا معانا ونتكلم شوية ايه رايك”
نادر”مفيش مانع… انا كمان عندى كلام عايز اخد رأيك فيه”