لعنه الام وابنتها ج 2 من شهد حياتي 1 1-5

قال اخر كلمه وهو يغلق باب الفيلا الخارجى وهو يتنهد براحه:الحمدلله.. نفدت منيهم.

ثم صعد سيارته واتجه الى وجهه معينه.

فى الداخل كان يونس ينظر لاثره بزهول وشهد بحزن وفم مقوس كالأطفال قائله:والله حرام ظلمنا الواد.. طلع بيعملها عشان تنشف.

يونس بصراخ :هى دخلت عليكى انتى كمان… ده بياخذنا بالصوت كان بياخدنى فى دوكه… هستنى ايه يعني من ابن شهد.

شهد :هاتها بقا فى شهد.

يونس بجنون:هو حد جنن يونس العامرى غير شهد وعيالها.

تاج :والله ظالمنا.

يونس :هو انا مش قولت قبل كده تتحجبى زى اختك.. الكلام مش بيتسمع ليه… انا مش عايز أضغط عليكى وبقول سيبها تلبسه بمزاجها وعن اقتناع بس انتى طولتى اوى على فكره.

جورى متدخله:تاج عمو عنده حق.. انتى مابقتيش صغيره وماشاء الله تبارك الله جميله وشعرك لوحده بلونه فتنه لازم تتحجبى وحاولى تحبى الموضوع.

شهد:انا اصلاً كل مره بتيجى خارجه ببقى حاطة ايدى على قلبى.

تاج:حاضر والله انا فعلاً هعمل كده قريب.

يونس :هو ياريت انتو الاتنين تتنقبوا زى ماما يبقى افضل.

شهد برفض قاطع :لأ.

يونس:ايه ده فى ايه… مالك طلعتى مره واحده كده ليه.. وماله النقاب مانتى منقبه اهو.

شهد:مش عايزه بناتى يعملوا حاجة اتفرضت عليهم زيى.. لو حابين يبقى ياريت لكن لو مش حابين يبقى لا.. انا لابسه النقاب من وانا فى ثانوى.. اهلى كانوا ناس بسيطه ومش بتوع مشاكل.. لقوا ان الحل الأسهل انى اتنقب.. مش هلومهم يمكن كان عندهم حق او معذورين… لكن انا كان فى حاجات كتير نفسى البسها واعملها النقاب مانعنى عنها.

يونس :كل ده فى قلبك يا شهد.

شهد:كنت هقول ايه.. انا حبيته ورضيت بيه بس مش هنكر انى مالبستوش عن اقتناع.

يونس وهو يكمل احتساء قهوته قال بسماجه وتملك فى نفس الوقت :وماتفكريش انى ممكن اخليكى تقلعيه.

شهد :مش عايزه اصلا… انا اخدت عليه وحبيته وبقيت مرتاحه فيه خلاص.. لكن لو جورى وتاج مش حابين كده يبقى خلاص وهما ماشاءالله انت معاهم ربنا يخليك ليهم وليا وكمان فى اخواتهم مالك وحمزة.

يونس بحب وهو ينظر للفتاتين:طبعا دول في عنيا.

شهد لتاج :طب يالا بقا عشان نروح بيت ادهم.

تاج :اووف.. حاضر جايه.. ربنا اوستور.

ذهبت شهد وتاج وبقى يونس مع جورى بمفردهم. همت جورى بالقيام للخروج فقال يونس:جورى.. استنى عايزك.